وقتی دست خیالت را می گیرمانگار دست تمام رؤیاها را گرفته امکه هر کدامگوشه ای از تو را در من برپا می کنندچیزی در تو بالاتر از بهاراحساس عاشقانه ام راگلبرگ به گلبرگ می گشایدچیزی در من صدای چشمانت را ژرف تر از تمام گل های سرخ می شنودآنقدر به من نزدیک می شویکه دیگر خودم را نمی بینمو در لمس شرم ناک دست ها...

بیا و عشق را به خانه بیاوربه خانه پیش منکه خالی از ترانه امپیش رؤیاهای آوارهکه جز تو مأوائی ندارندبیا و عشق رابه خانه بیاورکه تا وقتی پرنده ها لانه می سازندجای دست های تودر دلم خالی ستو تا بادها زنده اندتو در افکار عاشقانه اممی وزیو گل های سرخ احساس مرامی گشائیآنسان که هیچ واژه ایتوان بیان آن را ندا...

تو می آئی از سرنوشتدلخواه تر از بارانزیباتر از مهتابتو می آئیلبخند به خانه می رسدعشق آسوده می شودو من عاقبتنام تو را خواهم نوشتتا معلوم شودزندگی یعنی چهAdblock test (Why?)

پروانه ای ست در قفس دلم را می گویم زخمی بوی گلی که می شنود اما نمی بیندد !

در عبورش از دلم عشق تو را در من یادگار روزگاران جا گذاشت تا کی شود که قاصدکی صدای پایت را به گوش دل برساند، خانه ای ساخته ام خانه ای در باد

بعد از تو دلم پروانه ای ست که گل ندارد

چگونه دوستت دارم ؟آنسان که راهی بهتر از آنبه فکر هیچ واژه ای نمی رسدواژه هائی که با شنیدنشاندهان ماه آب می افتدو شعله های اشتیاقشاندریا را به آتش می کشدکه عشق یعنیهمه یا هیچAdblock test (Why?)

تنها دارائی ام خاطرات عاشقانه ای ست که دست خیال تو در دلم می کارد تا جای خالی ات را پر کنند رؤیاهای بی انقضائی که قیمت ندارند

هر وقت با دهان واژه ها می گویم دوستت دارم باز آنقدر نمی شود که من دوستت دارم بقیه اش را می بوسمت

پروانه ای در گوش گل اش می گفت : دوست داشتن ات از دور خوب ست اما داشتن ات از نزدیک چیز دیگری ست و من یاد تو افتادم

با یاد تو در دلم این خانه آرام ست

محبوبم ! هر جا که هستی باش که پشت و روی گل به یک اندازه زیباست و من در گوشه ای از عش همیشه با تو حرف می زنم با دلی که در حصر خانگی چشم های توست

اگر برگ درختان برای از تو نوشتن کاغذ شودو دریاها سراسر جوهرباز هم پایتاز گلیم شعر منبیرون می ماندعشق نمی گذارددلم از خاطره سازی با تودست برداردAdblock test (Why?)

گم شده ام در عشق در فصل لانه سازی کبوترها رؤیای همیشه ای که تنها در انحصار توست بهشت پنهان من !

چرا این همهشعر عاشقانه می نویسم ؟با دیدنتژرف ترین احساس عشق در منهمیشه در انتظار نشستنروی کاغذستهمان توئی کهنه زمان می شناسدو نه سبکُ قاعده ایتو می وزیُعشق را در منبه شبنم می نشانیآفتابگردانِ دلم از آسمان تو هرگزچشم برنمی داردکه بی نورِ تودر سایه ها به آخر می رسدAdblock test (Why?)

در باغ دلم همیشه تر از کاج های سبز جهان تمام فصل های سخت را دوام می آوری و من همیشه تو را برای اولین بار دوست خوفصلاهم داشت

عشق همان چیزی ست که توئیُ من و دیگر هیچ

وقتی پروانه ها از کیشِ گل ها بیرون شده به آئین تو می گروند عشق خادم دلی می شود که تو در آن جا داری

تو ماهیُ من ستارهٔ دورت که دور تو گشتن تا ابد تقدیر اوست

آن قدر که از تو گفته ام گاهی دلم برای خودم تنگ می شود ! همان خودی که تو در او نبض می زنی