6304

بیا و عشق را

به خانه بیاور

به خانه پیش من

که خالی از ترانه ام

پیش رؤیاهای آواره

که جز تو مأوائی ندارند

بیا و عشق را

به خانه بیاور

که تا وقتی

پرنده ها لانه می سازند

جای دست های تو

در دلم خالی ست

و تا بادها زنده اند

تو در افکار عاشقانه ام

می وزی

و گل های سرخ احساس مرا

می گشائی

آنسان که هیچ واژه ای

توان بیان آن را ندارد

بیا و عشق را

به خانه بیاور