پر از دلتاهای درد
پراز رودهای خسته ام
اندوه همیشه عشق را
عزیزتر می کند
اشک هایم
به بلندای سکوتی ست
که گلوی فریادش
پر از کوکوی کبوترها
و رستاخیزِ گنجشک هاست
که از دانه های یاد تو
روزی می چینند
برچسب: نویسنده: سارا قاسمی تاريخ: شنبه 15 مهر 1396 ساعت: 20:02