4733

نبودنت مرا اشغال کرده است

آتشفشان های خاموش

در احساسم

سر به طغیان می گذارند

درد سنگ هائی را

که در دهان بستۀ عمرم

مدفونند

بیرون می ریزند

خاکستر گرمی که

تنهائی ام را

حاصلخیز می کند !